جامعه جوانان منتظر

إلف. مصرف هاى واجب

1. مقدار مصرفى كه براى ادامه حيات انسان و حفظ نفس از ابتلا به بيمارى لازم است: اگر افراد، از طريق كار خويش نتوانند اين مقدار را تإمين كنند، دولت اسلامى و مسلمانان وظيفه دارند آن را مهيا سازند.

2. مصارف افراد تحت تكفل: هر مسلمانى وظيفه دارد نيازهاى متعارف زندگى همسر و فرزندان و نيز پدر و مادر را (در صورت عدم توانايى آنان) تإمين كند. حتى سفارش شده است كه افزون بر نيازهاى ضرور خانواده، امكانات رفاهى متوسط مردم را براى آنان فراهم سازد. در روايتى از امام رضا(ع) آمده است:

سزاور است انسان بر خانواده اش توسعه بخشد تا آرزوى مرگ او را نكنند.(75)

3. تإمين مقدار لازم براى حفظ جان انسان هايى كه جانشان در خطر است و راهى براى تإمين خوراك و پوشاك ندارند، بر هر مسلمان واجب است; گر چه آنان به طور معمول جزو عائله فرد به شمار نمى روند.

ب. مصارف مستحب

يَاأَيُّهَا لَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ للهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُوا، اِنَّ للهَ لاَ يُحِبُّ لْمُعْتَدِين َ، وَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ للهُ حَلاَلاً طَيِّباً وَتَّقُوا لله َلَّذِى أَنْتُمْ بِه ِمُؤْمِنُون َ.(76)

اى كسانى كه ايمان آورده ايد! اشياى پاكيزه اى را كه خداوند بر شما حلال كرده است، بر خود حرام، و[ از آن چه حلال كرده نيز] تجاوز نكنيد. همانا خداوند تجاوز كنندگان را دوست ندارد و از آن چه خداوند به شما روزى داده، در حالى كه حلال و نيكو است، بخوريد و تقواى خدايى را كه به او معتقديد، پيشه سازيد.